sowa

Tuesday, May 23, 2006

Donat Lusk do dra Marka Głogoczowskiego: O starych numerach, nie tylko pisma "Midrasz"

(104 downloads)

Download this episode (10 min)
Drogi Panie Doktorze,

czy wiadomo Panu coś może na temat, dlaczego nakład książki „ Antysemityzm na Uniwersytecie Warszawskim 1931-1939” - oferowanej przez miesięcznik „Midrasz” w 2006 r. wśród nowości, a wydanej w 1999 r. - jest już wyczerpany, a jeszcze nie wznowiony?

W ostatnich dniach ambasador Izraela w Polsce a wcześniej przewodniczący wielkiej organizacji żydowskiej w Ameryce zdystansowali się od nowych wicepremierów w Polsce i bardzo dobrze, bo nie powinien żaden antysemita (gdziekolwiek chciałby go wskazać na świecie) podejrzewać, że jeden ma dobrze poukładane w głowie po matce, a drugi tylko po ojcu. Polacy mają od dłuższego czasu takich polityków, prezydentów i premierów, na jakich sobie z pewnością niczym nie zasłużyli. Oligarchia żydowska w Polsce nie wypowiada się na ten temat; spotkania na szczycie, konfrontacja polityków zatroskanych o Polskę z biznesmenami, którzy sprywatyzowali sobie tę Polskę, ma miejsce nie na sali sądowej i nie w syberyjskiej turmie, lecz w reflektarzu jasnogórskim.

Refleksą na temat żydowskich bandytów w Ameryce podzielił się tenże miesięcznik „Midrasz” we wspomnianym już roku 1999. Artykuł „Kumple Urke Nachalniaka. Lansky i inni” Szymona Kaliszera przyniósł (w numerze 12, s. 7) takie m.in. spostrzeżenie:

„Paradoksalnie, te same czynniki , które sprawiły, że pojawili się żydowscy gangsterzy, wpłynęły na fakt pojawienia się żydowskich policjantów. W podległym ciasnej kontroli społecznej świecie wschodnioeuropejskiego sztetla zachowania dewiacyjne nie były tolerowane. Wykrywano je szybko, sprawcę usiłowano reedukować, w skrajnych przypadkach – wykluczano ze społeczności. Żydowscy bandyci nie bardzo mogli w takiej społeczności działać czy znaleźć wspólników. Zresztą – nie bardzo było co kraść.

Nie oznacza to, że brakowało żydów żyjących na bakier z prawem. Prawo było z reguły niesprawiedliwe i złe, więc żeby przeżyć, sklepikarz czy rzemieślnik często musieli obchodzić przepisy. Nawyk lekceważenia prawa ułatwi potem wejście na drogę przestępczą. Istnieli też żydowscy przestępcy pospolici: oszuści, złodzieje, aferzyści czy wręcz bandyci. Ale nawet w Warszawie czy Łodzi nie było ich zbyt wielu, mimo że w dużym mieście kontrola społeczna była mniej surowa niż w sztetlu.Wszystko jednak się zmieniło, gdy żydowscy imigranci docierali do USA”.

Ameryka jawiła się jako kraj nieograniczonych możliwości także dla żydowskich bandytów: „ Gdy w 1923 roku Samuel Morton, jeden z nielicznych żydowskich członków chicagowskiego gangu O’ Baniona, zginął w wypadku, na jego pogrzeb przyszło pięć tysięcy ludzi, w tym rabini”.

Wczoraj rabini z Europy, Ameryki i Izraela spotkali się w mieście Łodzi na na konferencji zorganizowanej przez Szymchę Kellera. Nie wiadomo, o czym obradowali i co ustalili, bo „Midrasz” ani żadna gazeta czy dziennik nie spekuluje nawet w sytuacji, kiedy libertyni, geje i goje zwalczają na całego każdy przejaw religii na świecie.

Wracając do żydowskich badytów, Kaliszer zauważa: „ Prasa była w szoku. Dlaczego żydzi tak opłakują zwykłego bandytę, „żołnierza” w gangu przemytników alkoholu? Ale dla chicagowskich żydów Morton był tym, który zorganizował żydowskich chuliganów, by dali wycisk chuliganom polskim, napadającym na żydowskie sklepiki, czym zaskarbił sobie – choć był też gangsterem – wdzięczną pamięć sąsiadów”.

Morton nie działał w pojedynke i nie był jeden. Tak jak i dzisiaj już w całej Polsce i w całej transformowanej Europie, bandy żydowskie organizowały na zagospodarowanym terenie własny system podatkowy; na etapie pierwotnej akumulacji kapitału wprowadzały raket, pogłówne i zadyme.

W artykule nie znajdzie jednak takich anachronicznych wycieczek, są za to przykłady z życia wzięte, pełnokrwiste, przemawiające mocno do wyobraźni, jak np. wzmianka o Josephie Stracherze, prawej ręce gangstera Zwillmana, który to Stracher pochodził z Polski, a po bużliwym życiu amerykańskiego gangstera schronił się w 1965 roku w Izraelu. „Nawiązał tam kontakt z rabinem Meirem Poruszem, któremu pożyczył 100 000 dolarów na budowę ortodoksyjnego osiedla mieszkaniowego. Porusz jednak zamiast tego kupił hotel w Jerozolimie. Stracher poczuł się oszukany i sprawa skończyła się w sądzie. Sąd przyznał gangsterowi rację – choć Porusz musiał zwrócić pożyczkę, Stracher i tak nie posiadał się ze zdumienia: „Nie do wiary. Rabin chciał mnie okraść”.

01:30, kultur , Polacy - żyd Marceli Reich - Ranicki
Link Skomentuj »
Ze zdumienia nie posiada się dzisiaj w Polsce żydowski współprzewodniczący Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów a także każdy, kto nie dawał wiary oskarżeniom formułowanym pod adresem współprzewodniczącego, „co zrobił dziecko swojej gosposi”, publikowane na łamach pisma „Najjaśniejsza Rzeczpospolita” i wysyłane zarazem do wiadomości wszystkich biskupów, żydowskich i władz kościelnych w Polsce.

Obraca Pan swoje pióro, Drogi Panie Doktorze i zabiera głos przeciwko wysokim murom, którymi żydzi w Ameryce oraz Izraelu ogradzają swoj PaRDeS (paradis, raj, dobrobyt doczesny, królestwo Mamona) od naszego świata. W średniowiecznej Europie rycerze-rozbójnicy zdobyte łupy chronili za murami zamków. Dzisiaj poseł i minister w Rzeczpospolitej skrywa się za immunitetem.

Prawdziwy mur dzieli wśród nas ludzi na tych, którzy mają w swoim raju z czego żyć i na tych, którzy nie mają nawet zasiłków, nie mówiąc już o pracy.

Szef stronnictwa obrządku szkockiego, które obiecało Polakom rozliczyć m.in. zbójecki układ Krakowskiego Przedmieścia, wykłada po katolicku w żydowskim Radiu Maryja dlaczego to postanowił razem z Panem Bratem, a bez uzgodnienia tego z Narodem, że zamiast obiecanego rozliczenia komunistycznych, zbójeckich układów, udzielą poparcia dla nęcących wyobrażeń o nieograniczonych możliwościach za Oceanem.

Sympatia jednych do drugich ma i to do siebie, że wyraża się w różnych formach i o to by chodziło, kiedy już się midraszy. Bo słowo midrasz znaczy toć tyle, co „wyjaśnienie”. Pluralizm myślenia werbalizowanego na sposób paraliteracki zakłada takoż w samej swojej nazwie, że musi być przynajmniej parę tych różnych objaśnień roztrząsanej rzeczywistości, jeżeli nie ma wciąż tej tak poczebnej w Polsce książki o antysemityźmie, wspomnianej tu przez nas na wstępie, i nie ma możliwości podania adresu internetowego do artykułu Kaliszera, bo „Midrasza” archiwum „nie jest jeszcze w pełni gotowe Kolejne numery uzupełniane są na bieżąco”. O starych numerach, nie tylko pisma „Midrasz”, mało dziś kto pamięta.

Z ukłonami,
Pański Donat Lusk
http://unsinn.blox.pl/html/1310721,262146,21.html?58871

Posted by sowa at 9:48 PM | MAKE A COMMENT

<< Home

My Profile

sowa
Frankfurt am Main

View my complete profile

Links

Free Podcast Hosting

sowa

Donat Lusk do dra Marka Głogoczowskiego: O starych numerach, nie tylko pisma "Midrasz"

My Profile

Links

Recent Posts

Archives